วันจันทร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2551

My Korea!!!!! >o<



























ตอนนี้กระแส ฮอท และ ฮิท กับคำว่า "เกาหลี" นั้น คงมาแรงและเป็นที่ขื่นขอบของใครหลาย ๆคน โดยหนึ่งในนั้นห็มีฉันด้วยอีกคนนึง ไม่ว่าจะเป็น ประเทศบ้านเมือง ที่เราได้เห็นความงามใน "ซีรี่ย์" มามากมายจนอยากจะไปสัมผัสและได้เห็นด้วยตาตัวเองสักครั้งนึง

http://tammahakin.com/cat/DVD/img/DVD0000505_2.jpg


นอกจากนั้นยังมีทั้งอาหาร ศิลปะวัฒนธรรมที่ถือป็นเรื่องที่แปลกใหม่สำหรับบ้านเมืองเราและเป็นที่ตื่นตาตื่นใจอยู่ไม่น้อยเลย








โดยตัวข้าพเจ้าเองก็เป็นวัยรุ่นคนนึงที่ชื่นชอบและรู้สึกประทับใจในตัวประเทศเกาหลีอยู่หลายอย่าง ซึ่งอาจจะมีที่มาที่ไม่ต่างกับคนอื่นมากนักที่มาร่ำเรียนภาษาเกาหลี อน่างจริงจังแบบนี้




...


..


.




หากหลายคนคงเคยรู้จัก หรือ ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาไม่น้อย กับศิลปิน ที่ชื่อ ทงบังชินกิ หรือ TVXQ ถ้าในประเทศญี่ปุ่นก็คือ TOHOSHINKI นั่นเอง เป็นวงที่โด่งดังสุดชีดในเกาหลี ญี่ปุ่น รวมถึงในเอเชีย ด้วย เป็นวงที่ชื่นชอบและโปรดปรานมากเป็นพิเศษสุด ๆอีกด้วย (---ประเด็นมาและ) ฮ่าๆๆๆๆ (ที่เขียนมาทั้งหมดเพื่อสิ่งนี้??) - - ทงบังชินกิ เป็นวงที่มีดีทั้งหน้า เสียงร้อง และนิสัย(???) และก็เป็นวงที่ติดตามมาตลอดอย่างเหนียวแน่นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก(เกิ๊น)





















คนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้คงรู้และเข้าใจแล้วว่าทำไมข้าพเจ้าถึงมาเลือกเรียน สาขาวิชานี้ "หากคำว่าชอบ และ หลง ก็คงไม่น่าเพียงพอที่จะทำให้เลือกเดินมาทางนี้ได้ หลายคงคิดว่า "บ้าหรือเปล่า?" ก็คงตอบว่าใช่แหล่ะมั้ง?? แต่ก็ไม่ควรจะมาตัดสินอะไรเพียงแค่ ตามอง หรือ สิ่งที่เห็น ทุกๆอย่าง ต้องใช่ใจที่จะยอมรับมันมาอีกด้วย









วันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2551

190808 วันวิทยาศาสตร์ ณ ม.บูรพา

วันที่ 19 สิงหา ที่ผ่านมานั้น พวกเราเอกวิชาภาษาเกาหลีทุกคนก็ตื่นกันแต่เช้าเพื่อมาเรียนวิชาคอมพิวเตอรืซึ่งอยู่จากหออยู่พอสมควรเลยทีเดียว และด้วยความที่ต้องตื่นเช้าเกินไปหรือนอนไม่พอนั้น ทำให้เรา อาจจะ สาย ไปบ้างเลยทำให้เราต้องจ้าง "พี่วิน" เพื่อมาให้ทันกับวิชาที่กำลังจะเข้า แต่อาจเป็นเพราะโชคช่วยหรืออย่างใดก็ตามแต่ทำให้เรามาถึงแล้วห้องยังไม่เปิด!!!! เราก็นนั่งลอก เอ้ยย!!! นั่งรออาจารย์ไปพลาง ก็มานั่งคิดว่า "รีบแทบตาย555+" พอเราเรียน lab ไปสักพักนั้น เราก็มีแอบเล่นเนตกัน--(เยอะ) - -

แล้วเหมือนอาจารย์มาโปรดเพราะอาจารย์อธิตาก็เดินเข้ามาบอกว่า "วันนี้ไม่มีเรียนแลคเชอร์ ให้นักเรียนไปดูงานวิทยาศาสตร์แล้วเขียนบลอคส่งอาจารย์ 1 บลอค"

เย้

.
.

เย้ ๆ
.
.
.
เย้ ๆๆ
.
.
.
เย้ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

.
.

พวกเราก็ดีใจกันธรรมดาเพราะถึงจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว แต่หากการที่ไม่มีเรียนก็เป็นสวรรค์ที่น่ารี่นรมณ์เสียนี่กระไร ^^ ฮี่ๆๆๆ


หลังจากที่เรียนแล็บเสร็จหลายคนก็เริ่มทยอยออกจากห้องและไปดูงานวิทย์บ้าง ขอไปหม่ำข้าวก่อนบ้าง ส่วนตัวข้าพเจ้าเองก็แอบขอเล่นเนตต่อบ้าง (อิอิ)

ภายในงานวิทยาศาสตร์วันนั้น เป็นการจัดบูธ มีของแจก และมีเกมส์ให้เล่นมีเด็ก ๆ น้อง ๆมธัยมมาจากหลายโรงเรียน มาร่วมแข่งขันตอบปัญหาในห้วข้อ

"ดาวเทียม...............

วันศุกร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2551

การประยุกต์ ไอซีที ในสภาวการณ์ปัจจุบัน













































จากปัญหาภาวะโลกร้อนและปัญหาน้ำมันมีราคาแพง นิสิตคิดว่า เราสามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในปัจจุบันเพื่อช่วยให้เพื่อนมนุษย์สามารถใช่ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไร? ให้นิสิตยกมาพิจารณา 1 ประเด็น และอธิบายมุมมองของนิสิต



--- โดยส่วนตัวข้าพเจ้าคิดว่าเทคโนโลยีปัจจุบันมีส่วนช่วยเหลือโลกใบนี้ได้มากจากการลดใช้ทรัพยากร แต่อย่างไรก็แล้วแต่ ทุกอย่างย่อมมีผลกระทบแต่ถ้าเมื่อเราใช้อย่างพอดีและไม่เกินตัว เราสามารถช่วยและรักษาโลกของเราต่อไปได้


โดยปัจจุบันการขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจมีผลอย่างมากต่อเทคโนโลยีซึ่งในข่วงนี้มีการแข่งขันเรื่องวิวัฒนาการของเทคโนโลยีสูงขึ้นมาก อย่างเช่น รถยนต์รุ่นใหม่ที่ออกมาสามารถรองรับ E - 20 ซึ่งนอกจากช่วยแก้ไขการลดใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเห็นได้ชัดแล้วยังช่วยให้ผู้ใช้ที่เป็นคนชั้นกลางไม่เดือดร้อนในภาวะอย่างนี้มากนัก




นอกจากนี้คือการช่วยเศรษฐกิจในการลดการนำเข้าน้ำมัน ที่จากเดิมคือทางประเทศเราที่ต้องนำน้ำมันเข้ามาใช้เต็มอัตรา คือ 100 เปอร์เซนต์ แต่เมื่อมีเทคโนโลยี E-20 ขึ้นมานั้นเราสามารถลดการใช้ได้ถึง 20 เปอร์เซนต์ โดยที่ลดการนำเข้าสู่ประเทศโดยเงินไม่รั่วไหลออกอีกด้วย




โดยข้าพเจ้ามีขอเสนอแนะเล็กน้อยมาฝากกัน เช่น



----ขับรถยนต์ส่วนตัวให้น้อยลง ด้วยการปั่นจักรยาน ใช้รถโดยสารประจำทาง หรือใช้การเดินแทนเมื่อต้องไปทำกิจกรรมหรือธุระใกล้ๆ บ้าน เพราะการขับรถยนต์น้อยลง หมายถึงการใช้น้ำมันลดลง และลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ด้วย เพราะน้ำมันทุกๆ แกลลอนที่ประหยัดได้ จะลดคาร์บอนไดออกไซด์ได้ 20 ปอนด์



-----เปิดหน้าต่างรับลมแทนเปิดเครื่องปรับอากาศ ลดการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้ไฟฟ้าเพื่อเปิดเครื่องปรับอากาศ








วันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2551

เริ่มต้นกับการเขียนไดอารี่^^

แปะไว้ก่อนน้า

(ฮา)

--------------------

มาต่อและ......


บล๊อกนี้ที่มาของมันคือเป็น งาน แต่ถ้าเราเริ่มมองมันในมุมทื่แตกต่างออกไปมันก็คือการเริ่มต้นที่จะเขียนหรือถ่ายทอดบางสิ่งบางอย่างลงมาเป็นตัวหนังสือ เราอาจได้เริ่มรู้จัก เพื่อน อาจารย์ คนที่มีทัศนะคติที่คล้ายคลึงกัน จากบล๊อกเหล่านี้ ^^


ซึ้งโดยส่วนตัวเค้าก็ว่าบล๊อกนี้เป้นการเริ่มต้นอะไรใหม่ ซึ่งบางคนไม่เคยคิดที่จะสนใจหรือ มันไม่ได้เป้นส่วนหนึ่งของชีวิตนั่นเอง ตอนนี้ทุกคนที่เรียนวิชานี้คงกำลังมีอารมณ์ที่หลากหลายซึ่งเป็นอารมณ์ที่ไม่สามารถบกได้หมด แต่เค้ารู้สึกชอบ เพราะเป็นอีกทางหนี่งที่เพื่อนๆจะได้เริ่มรู้จักเราและมองเราจากตัวตนข้างใน


การเขียนไดอารี่วันนี้ คือ .......วันนี้วันศุกร์หลังจากที่ร่ำเรียนมนุษยบูเสร็จก็จรลีกลับบ้านมาลงที่อะนีเสาวรุด --อนุสาวรีย์ ฮิๆๆ และต่อ รถไฟฟ้า มาลงสยาม เพื่อจะเจอกับเพื่อคุณพี่ๆ พี่เป้ กับพี่ อร คุยกันได้ไม่นานเพราะคุณดสภา เป็นห่วง ช่วงนี้มีประท้วงบ่อย(สงสัยกลัวลูกสาวไปร่วมเดินขบวน -- เด๋วก็ชนะหรอก 55+) กลับมาถึงบ้านประมาณ 2ทุ่ม30นาที ก็หม่ำทันที อิอิ แม่ผัดสะตอ อร่อยมั่กๆๆๆ โค-รอร่อย พอหม่ำเสร็จก้ขึ้นไปโม้ชีวิต 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาให้คุณโสภาฟัง ภายใน 1 ชั่ใมง 555+ และสุดท้ายก็แย่งอ้วนเล่นคอม( มีความสุข ) ~ >< ฮ่าๆๆ ฏ็โหลด+ลวนลามอีมิค เพ้อท่านยุน~~~~ หล่อมั่กๆๆคร่า

555+ แล้วสุดท้าย ทำการบ้าน ณ ปัจจุบันเอยยย เอาเป็นว่าโม้เสร็จแล้วว แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้า


^^ 안녕 ^^ (--พิมเองด้วยยย ว้าววววว))