วันศุกร์ที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2551

การประยุกต์ ไอซีที ในสภาวการณ์ปัจจุบัน













































จากปัญหาภาวะโลกร้อนและปัญหาน้ำมันมีราคาแพง นิสิตคิดว่า เราสามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในปัจจุบันเพื่อช่วยให้เพื่อนมนุษย์สามารถใช่ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไร? ให้นิสิตยกมาพิจารณา 1 ประเด็น และอธิบายมุมมองของนิสิต



--- โดยส่วนตัวข้าพเจ้าคิดว่าเทคโนโลยีปัจจุบันมีส่วนช่วยเหลือโลกใบนี้ได้มากจากการลดใช้ทรัพยากร แต่อย่างไรก็แล้วแต่ ทุกอย่างย่อมมีผลกระทบแต่ถ้าเมื่อเราใช้อย่างพอดีและไม่เกินตัว เราสามารถช่วยและรักษาโลกของเราต่อไปได้


โดยปัจจุบันการขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจมีผลอย่างมากต่อเทคโนโลยีซึ่งในข่วงนี้มีการแข่งขันเรื่องวิวัฒนาการของเทคโนโลยีสูงขึ้นมาก อย่างเช่น รถยนต์รุ่นใหม่ที่ออกมาสามารถรองรับ E - 20 ซึ่งนอกจากช่วยแก้ไขการลดใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเห็นได้ชัดแล้วยังช่วยให้ผู้ใช้ที่เป็นคนชั้นกลางไม่เดือดร้อนในภาวะอย่างนี้มากนัก




นอกจากนี้คือการช่วยเศรษฐกิจในการลดการนำเข้าน้ำมัน ที่จากเดิมคือทางประเทศเราที่ต้องนำน้ำมันเข้ามาใช้เต็มอัตรา คือ 100 เปอร์เซนต์ แต่เมื่อมีเทคโนโลยี E-20 ขึ้นมานั้นเราสามารถลดการใช้ได้ถึง 20 เปอร์เซนต์ โดยที่ลดการนำเข้าสู่ประเทศโดยเงินไม่รั่วไหลออกอีกด้วย




โดยข้าพเจ้ามีขอเสนอแนะเล็กน้อยมาฝากกัน เช่น



----ขับรถยนต์ส่วนตัวให้น้อยลง ด้วยการปั่นจักรยาน ใช้รถโดยสารประจำทาง หรือใช้การเดินแทนเมื่อต้องไปทำกิจกรรมหรือธุระใกล้ๆ บ้าน เพราะการขับรถยนต์น้อยลง หมายถึงการใช้น้ำมันลดลง และลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ด้วย เพราะน้ำมันทุกๆ แกลลอนที่ประหยัดได้ จะลดคาร์บอนไดออกไซด์ได้ 20 ปอนด์



-----เปิดหน้าต่างรับลมแทนเปิดเครื่องปรับอากาศ ลดการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้ไฟฟ้าเพื่อเปิดเครื่องปรับอากาศ








วันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2551

เริ่มต้นกับการเขียนไดอารี่^^

แปะไว้ก่อนน้า

(ฮา)

--------------------

มาต่อและ......


บล๊อกนี้ที่มาของมันคือเป็น งาน แต่ถ้าเราเริ่มมองมันในมุมทื่แตกต่างออกไปมันก็คือการเริ่มต้นที่จะเขียนหรือถ่ายทอดบางสิ่งบางอย่างลงมาเป็นตัวหนังสือ เราอาจได้เริ่มรู้จัก เพื่อน อาจารย์ คนที่มีทัศนะคติที่คล้ายคลึงกัน จากบล๊อกเหล่านี้ ^^


ซึ้งโดยส่วนตัวเค้าก็ว่าบล๊อกนี้เป้นการเริ่มต้นอะไรใหม่ ซึ่งบางคนไม่เคยคิดที่จะสนใจหรือ มันไม่ได้เป้นส่วนหนึ่งของชีวิตนั่นเอง ตอนนี้ทุกคนที่เรียนวิชานี้คงกำลังมีอารมณ์ที่หลากหลายซึ่งเป็นอารมณ์ที่ไม่สามารถบกได้หมด แต่เค้ารู้สึกชอบ เพราะเป็นอีกทางหนี่งที่เพื่อนๆจะได้เริ่มรู้จักเราและมองเราจากตัวตนข้างใน


การเขียนไดอารี่วันนี้ คือ .......วันนี้วันศุกร์หลังจากที่ร่ำเรียนมนุษยบูเสร็จก็จรลีกลับบ้านมาลงที่อะนีเสาวรุด --อนุสาวรีย์ ฮิๆๆ และต่อ รถไฟฟ้า มาลงสยาม เพื่อจะเจอกับเพื่อคุณพี่ๆ พี่เป้ กับพี่ อร คุยกันได้ไม่นานเพราะคุณดสภา เป็นห่วง ช่วงนี้มีประท้วงบ่อย(สงสัยกลัวลูกสาวไปร่วมเดินขบวน -- เด๋วก็ชนะหรอก 55+) กลับมาถึงบ้านประมาณ 2ทุ่ม30นาที ก็หม่ำทันที อิอิ แม่ผัดสะตอ อร่อยมั่กๆๆๆ โค-รอร่อย พอหม่ำเสร็จก้ขึ้นไปโม้ชีวิต 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาให้คุณโสภาฟัง ภายใน 1 ชั่ใมง 555+ และสุดท้ายก็แย่งอ้วนเล่นคอม( มีความสุข ) ~ >< ฮ่าๆๆ ฏ็โหลด+ลวนลามอีมิค เพ้อท่านยุน~~~~ หล่อมั่กๆๆคร่า

555+ แล้วสุดท้าย ทำการบ้าน ณ ปัจจุบันเอยยย เอาเป็นว่าโม้เสร็จแล้วว แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้า


^^ 안녕 ^^ (--พิมเองด้วยยย ว้าววววว))